Verbinding – terug in verbinding

Verbinding is de band die ontstaat wanneer mensen zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelen. Wanneer er ruimte is om te geven én te ontvangen, zonder oordeel. Wanneer je steun en kracht kunt ontlenen aan de relatie met de ander.

Waarom is verbinding belangrijk? In deze blog geef ik daar woorden aan.

Verbinding is niet alleen iets wat we nodig hebben; verbinding raakt aan wie we als mens zijn.

Verbinding is existentieel.
Het is geen luxe en geen extraatje in ons leven. Het raakt aan onze diepste menselijke behoefte: ik wil erbij horen, gezien worden en mogen bestaan in relatie tot jou.                             

We zijn niet geschapen voor een leven vanuit alleen het IK, maar voor het WIJ: verbonden met God, met onszelf, met de ander en met de schepping.

God is een God van verbondenheid.
Verbondenheid hoort bij Zijn wezen en Hij heeft dat ook in ons gelegd. Vanaf het begin zien we hoe die verbinding onder druk komt te staan. Adam raakt uit verbinding met God, met zichzelf, met de ander en met de schepping. Jezus komt juist om te herstellen wat verbroken is: de verbinding tussen God en mens, tussen mensen onderling en  ook de verbinding met onszelf.

 Ieder mens komt in relatie tot de ander tot uitdrukking. Geen ik is mens zonder een jij. Dat zien we ook terug in het beeld van het lichaam van Christus. Een lichaam bestaat uit verschillende delen die elkaar nodig hebben. Een hand kan niet zeggen tegen een voet: ik heb jou niet nodig. Ieder deel draagt bij aan het geheel. Paulus schrijft: “Ieder deel draagt naar vermogen bij tot de groei van het lichaam, dat zo zichzelf opbouwt door de liefde.” Efeze 4:16 Verbinding betekent daarom niet dat we hetzelfde zijn. Juist onze verschillen maken het mogelijk dat we elkaar aanvullen.

Liefhebben begint met ruimte geven Jezus vat het samen in Marcus 12:30-31: “U zult de Heere, uw God, liefhebben uit geheel uw hart en uw naaste liefhebben als uzelf.” Daarin zit een prachtige beweging: God – jezelf – de ander.

Verbinding ontstaat wanneer je mag ervaren: ik mag er zijn. Niet alleen met wat mooi, sterk of gemakkelijk aan mij is, maar ook met dat wat kwetsbaar, lastig of ingewikkeld is. Wanneer we elkaar niet bekijken als functie, hulpmiddel of probleem, maar als mens.

Verbinding maakt sterker en  is bovendien wederkerig. We geven én ontvangen. Zoals Spreuken zegt: “Zoals ijzer ijzer scherpt, zo scherpt de ene mens de ander.” Een goede relatie kan je iets geven. Soms praktische hulp, soms woorden van bemoediging, soms alleen al het gevoel: je hoeft het niet alleen te dragen. Je kunt er weer van opladen. Nieuwe moed ontvangen. Even op adem komen en daarna weer verder kunnen. Misschien is dat wel de kracht van echte verbinding:
je hoeft jezelf niet alleen te dragen.

God heeft ons aan elkaar gegeven. Niet om elkaar klein te maken, maar om elkaar op te bouwen. Niet om alleen maar naast elkaar te bestaan, maar om met elkaar verbonden te zijn. De vraag is daarom niet alleen: “Wat heb ik nodig van de ander?” Maar ook:“ Kan mijn aanwezigheid bijdragen aan het leven van de ander?”
“Kan ik met mijn ‘zijn’ iets in jou wakker maken waardoor jij meer jezelf kunt zijn?”

Wanneer we werkelijk verbonden zijn, gebeurt er iets bijzonders:

Ik word meer mezelf in relatie tot jou,
Jij wordt meer jezelf in relatie tot mij,
en samen worden we meer wie God bedoeld heeft dat we zijn.