Verbindende communicatie
Stel je voor: je partner komt voor de zoveelste keer laat thuis voor het avondeten.
Je automatische reactie kan zijn:
"Je denkt ook altijd alleen maar aan jezelf. Je laat me weer alles alleen doen."
De kans is groot dat de ander zich aangevallen voelt en zich gaat verdedigen:
"Dat is helemaal niet waar, ik werk gewoon hard!"
De verbinding verdwijnt en het gesprek verandert in een discussie.
Vanuit verbindende communicatie klinkt het anders:
"Toen je later thuis kwam dan afgesproken, merkte ik dat ik teleurgesteld en geïrriteerd werd. Ik had me verheugd om samen te eten en ik verlang naar meer afstemming tussen ons. Zou je me kunnen laten weten als het later wordt?"
De ander hoort nu geen verwijt, maar wat er werkelijk leeft: een gevoel en een behoefte. Dat maakt het gemakkelijker om met begrip te reageren.
Verbindende communicatie betekent niet dat je altijd zacht of lief bent. Het betekent dat je eerlijk uitspreekt wat er in je leeft, zonder de ander verantwoordelijk te maken voor jouw gevoelens. Juist daardoor ontstaat ruimte voor verbinding.
Reflectievraag:
Wat gebeurt er wanneer je, vóór je reageert op de ander, eerst terugkeert naar jezelf?
Reactie plaatsen
Reacties